KÜRECİK TARİHİNDEN BİR SAYFA İBRAHİM KAYPAKKAYA

1971–1972 yıllarında Kürecik’te çalışmalar yürüten Kaypakkaya’nın, köylülerin ekonomik ve toplumsal koşullarını incelediği çeşitli kaynaklarda ve tanıklıklarda anlatılmaktadır. Emekçilerin yaşadığı yoksulluğu, eşitsizliği ve baskıyı siyasi mücadelesinin gündemine taşıyan bu yaklaşımda, halkı dinlemek ve halkla birlikte mücadele etmek temel bir yer tutar.

Dönemin tanıklıklarında Kürecikli ailelerin Kaypakkaya’ya evlerini açtığı ve zor koşullarda kendisine sahip çıktığı aktarılır. Bu dayanışma, karşılıklı güvenin ve ortak bir özgürlük arayışının ifadesidir. Aynı zamanda Kürecik’in devrimci hafızasının, baskı karşısında boyun eğmeyen geleneğinin önemli bir parçasıdır.

Kaypakkaya’nın Kürecik’teki mücadelesinin önemi, halkın yaşamıyla siyasi düşünce arasında kurduğu bağda yatar. Köylünün emeğini, yoksulluğunu ve karşılaştığı adaletsizlikleri anlamaya yönelen bu yaklaşım, halkın kendi geleceği üzerinde söz sahibi olması gerektiği düşüncesini öne çıkarır. Kürecik’te kurulan dayanışma da sömürüye ve baskıya karşı mücadelenin halkın içinde kök salmasının değerini gösterir.

Kaypakkaya’nın mücadelesini anlamak, onun sömürüye, devlet baskısına ve halkların inkârına karşı geliştirdiği siyasi itirazı da anlamayı gerektirir. Sınıfsal eşitsizliği, Kürt halkının maruz kaldığı baskıyı ve egemen düzenin tarihsel yapısını sorgulayan yaklaşımı, onun siyasi mirasının temel unsurlarındandır. Bu miras, emekçilerin kurtuluşu ile halkların özgürlüğünü birlikte düşünmeye çağırır.

Kürecik’te yürüttüğü çalışmalar, bu mücadelenin halkla kurduğu bağı görünür kılar. Köylülerin sofrasında, sohbetinde ve günlük yaşamında kurulan ilişkiler; siyasi düşüncenin emekle, yoksullukla ve dayanışmayla buluştuğu bir zemindir. Halkın sorunlarını yerinde anlamak, birlikte çözüm aramak ve baskı karşısında dayanışmayı büyütmek, bu mücadele anlayışının önemli yönleridir.

Bugün Kürecik’in tarihini anlatırken İbrahim Kaypakkaya’nın burada yürüttüğü mücadeleyi, ona sahip çıkan insanları ve o günlerin dayanışmasını hatırlamak gerekir. Bu geçmişin taşıdığı siyasi sorumluluk; adaletsizlik karşısında susmamak, emeğe sahip çıkmak ve halkların eşit, özgür yaşam hakkını savunmaktır.

Bu hafızayı yaşatmak, geçmişin deneyimlerini yeni kuşaklara aktarmakla mümkündür. Kürecik’in devrimci geçmişi; insanların cesareti, açtıkları kapılar, paylaştıkları ekmek ve zor zamanlarda gösterdikleri dayanışmayla birlikte anlatılmalıdır.

İbo’nun Kürecik’te bıraktığı iz; halkla kurulan bağın, dayanışmanın ve siyasi kararlılığın izidir.

Tarih sadece büyük şehirlerde yazılmaz. Bazen Kürecik’te bir evde, halkın sofrasında ve ortak bir mücadelede yazılır.