KÜRECİK’İN DEVRİMCİ HAFIZASI: EMEĞİ DE, KAYBI DA UNUTMAMAK
Yaptığımız araştırmalar sonucunda, devrimci mücadelede yaşamını yitiren 70’in üzerinde Kürecikli canımızın olduğunu belirledik. Her biri, daha adil ve özgür bir gelecek uğruna büyük emek vermiş, ağır bedeller ödemiş insanlarımızdı. Onları anmak, taşıdıkları umutları ve uğruna mücadele ettikleri değerleri de hatırlamaktır.
Ancak bu hafızayı oluştururken bir eksikliğimizin de farkına varıyoruz. Devrimci mücadeleye yıllarını vermiş, büyük katkılar sunmuş, daha sonra hastalıklar nedeniyle yaşamını yitirmiş insanlarımızı yeterince anmıyoruz. Oysa onların emekleri de aynı toplumsal hafızanın bir parçasıdır.
Bir insanın değerini yalnızca nasıl öldüğüyle ölçemeyiz. Nasıl yaşadığı, hangi haksızlığa karşı durduğu, kimin elinden tuttuğu ve toplumun geleceğine ne kattığı da en az bunun kadar önemlidir. Ölümün biçimi, yaşam boyunca verilen emeğin değerini azaltmaz.
Mücadele, yalnızca en görünür anlardan oluşmaz. Kimi zaman bir köyde insanları bir araya getirmektir; kimi zaman zor günlerde dayanışmayı sürdürmek, bilgisini paylaşmak, korkuya rağmen sözünü söylemektir. Toplumsal değişimin ardında, adı çok duyulmamış insanların sabrı ve alın teri de vardır.
Bu nedenle anılarımızda ve çalışmalarımızda bütün bu insanlara yer vermeliyiz. Mücadele sırasında yaşamını yitiren canlarımızı saygıyla anarken, mücadeleye katkı sunup daha sonra hayata gözlerini yuman insanlarımızı da unutmamalıyız. Aralarında bir değer sıralaması kurmak, ortak geçmişimizi eksik anlamaktır.
Hepsi Kürecik’in değeridir. Hepsinin yaşamı, emeği ve hatırası bizim için kıymetlidir. Onların isimlerini, fotoğraflarını ve yaşam öykülerini bir araya getirmek, geçmişe karşı sorumluluğumuz ve gelecek kuşaklara bırakacağımız bir mirastır.
Çünkü toplumsal hafıza, yalnızca kaybettiklerimizin adlarını sıralamak değildir; onların nasıl yaşadığını, neye inandığını ve bize ne bıraktığını anlamaktır. Vefa da bu anlayışı yaşatabilmektir.


